بازخوانى اين مجموعه خاطرات زندگى صبحى تحت عنوان « كتاب صبحى » در سال 1312 شمسى در مطبعه‌ى دانش تهران به چاپ رسيد و بخش دوم آن در سال 1332 ش تحت عنوان « پيام پدر » منتشر گرديد . خاطرات صبحى از دو جهت قابل توجه و بحث و بررسى است : نخست شخصيت نويسنده كه از افاضل و ادباى معروف عصر ما بود و ديگرى محتواى خاطرات است كه به تاريخ و عملكرد فرقه‌ى بهائىگرى پرداخته است . علىرغم گذشت حدود سه ربع قرن از انتشار نخست از كتاب اول و نيم قرن از كتاب دوم ، بازخوانى و يا نگاهى به خاطرات وى ضرورى مىنمايد . از منظر ديگر هم مىتوان به اين دو نوشته صبحى نگريست و آن نثر اديبانه‌ى ممتازى است كه حكايت از مقام ارجمند ادبى و سخنورى وى دارد . و البته مىدانيم كه او دستى هم در سرودن شعر داشت كه نمونه‌هايى از سروده‌هايش را در كتاب خاطراتش مىتوان ديد . فضل‌الله مهتدى معروف به صبحى در سال 1305 پس از اقامت 12 ساله نزد عبدالبهاء و خدمت صادقانه در تحرير و انشاى مكاتبات وى ، به ايران اعزام گرديد و در اين مرحله و با توجه به عملكرد رهبرى بهائىگرى كه صبحى خود شاهد عينى آن